عشق

تقدیم به همه ی شما نازنینا

ببین از راه رسیدم ، ببین از همه بریدم
از همه دل کندم باز تا به عشق تو رسیدم
تو بگو از غم چشمات تا دلم راهی بشه
پیش چشم تو بیاد و تو رو دلداری بده
بیاد اونجا پیش چشمات بشینه از غم دنیا بگه
بگه دنیا بزرگه ولی انگار کوچیکه
دل تو رو از من، من رو از تو یه روزی بریدن
تا که از یاد ببریم همدیگه رو دلهامون چه غمی کشیدن
اما مگه یاد تو از دلم رها شدنی بود
اصلا تو بگو مگه دیوونگی و عشق از هم جدا شدنی بود
از غم چشمات که میگن دل تنگم می گیره
خبر میاد از اون چشمات که به راه می شینه
ببین ای همه خوبی بی تو از همه بریدم
دیگه مال هرکس و هیچ کسی نیستم
تو دل سیاه این آدمکها پرندۀ عشق اسیره
که اگه به دادش نرسن توی این غربت بی عشق می میره
تو بیا تا دلم باز مالک عشقت بشه
توی چشمات بمونه آواز و شعرت بشه
حالا من از راه رسیدم تا که عاشقم بشی باز
از همه دل بریدم تا توی دریای قلبت بمونم و تو قایقم بشی باز

مینالد از غم   این دل دمادم       فردا کجایی

سفر بخیر    مسافر من  گریه نکن   به خاطر من

باران میبارد امشب        دلم غم دارد امشب

ارام جان خسته     ره میسپارد امشب

در نگاهت مانده چشمم    شایدازفکرسفربرگردی امشب

از تو دارم یادگاری    سردی این بوسه را پیوسته برلب

قطره قطره اشک چشمم    میچکدبا نم نم باران به دامن

بسته ی بار سفر را     با تو ای عاشقترین بدکارده ام من

رنگ چشمت رنگ دریا  سینه من دشت غم ها

یادم ایدزیرباران             باتوبودن باتوتنها

زیر باران باتوبودن         زیر باران باتوتنها

باران میبارد امشب      تو را کم دارد امشب

ارام جان خسته    ره میسپارد امشب

این کلام اخرینم   گر بیایی از سفر اما نمیشه باورمن

رفتنت را کرده باور    التماسم را ببین در این نگاهم

زیر باران گریه کردن       بلکه باران شوید از جانم گناهم

مدتی بود حس میکردم که دلت یه جا اسیر تو خودت خبر نداشتی اما چشمات اینو میگه 

 تو میگی یک وقت ها گاهی پیش میاد یه اشتباهی نه دیگه دیگه نمیشه

 واسه تو نمونده راهی 

دلم بری کسی تنگ است که چشمان قشنگش را به عمق ابی دریای وازگون میدوخت

و شعرهای خوشی چون پرندگان می خواند

دلم برای کسی تنگ است که هم چون کودکی معصوم دلش برای دلم می سوخت و مهربانی را نثارم میکرد

دلم برای کسی تنگ است که دلش به بزرگی دریاست 

تو را از چنگ هیچ عابری از خیال هیچ شاعری ندزدیدم که تاوان ان این همه تنهایی باشد

مثل آبي، مثل دريا
مثل شرجي مثل شبنم
مثل ناز اطلسي ها
مثل سادگي مريم

                     مثل آواز ستاره 
                     اومدي شبو شكستي
                     وقتي مثل اشك آهو 
                      تو نگاه من نشستي

                                         اومدي كه آسمونم 
                                         به ستاره دل بنده 
                                         اونكه خواب گريه مي ديد 
                                         توي گريه هاش بخنده

                                                              وقتي خون نداش پرنده 
                                                               وقتي پر نداش ستاره
                                                               اومدي كه جون بگيرن 
                                                                گل وآيينه دوباره

                                                                                   اومدي ستاره هارو 
                                                                                   روي خواب شب بباري
                                                                                   توسكوت هر دريچه 
                                                                                    آينة غزل بذاري

                                                                                                         اومدي اما نگفتي 
                                                                                                         يه بهار نمونده ميري
                                                                                                          شعرو از شباي شاعر
                                                                                                         منو از خودم مي گيري

اگه دلم تنگ میشه خیلی برات منو ببخش
اگه نگام گم میشه تو شهر چشات منو ببخش

                                                         منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو میشمرم
                                                     اگه همش پیش همه بهت میگم دوست دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم
منو ببخش اگه شبا فقط تورو خواب می بینم

                                                         منو ببخش اگه تورو میسپرمت دست خدا
                                                          اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما

منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم
تو یه فرشته ای و من خیلی باشم یه آدمم

                                                   منو ببخش اگه فقط می خوام بشی مال خودم
                                                         ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم
 

عاشقتم نازنینم

 غروب شد و دوباره خیال نازنینت به سر دیوانه من زد

دوباره صورت زیبا و دل انگیزت در فکر من خطور کرد

زیبای من دوباره ان نگاههای دیوانه کننده ات من را به یادشان انداخت

دوباره چشمانم را بستم

نازنین جان کجایی

عاشقت با چشمانی خیره کننده در انتظار چشمانیست که با وارد شدن از این در به چشمهای خیره ی من نگاهی بیندازد

کجایی که زندگی را بی تو هیچ میدانم وجودت را احساس می کنم

احساس میکنم همین جایی بیش من ذره ذره وجود تو را در این جا احساس می کنم

نازنین جانم تو برام مثل رویا می مونی توی لحظه هام واسم مثل دریا می مونی

سلامی از پشت دیوارهای بلند تنهایی و از ته خاطرات قدیمی ، گلزار شادیهای فراموش

شده ، امید های بلوغ نیافته و سلامی از درون یک وبلاگ از پس یک شیشه و به بلندی

یک فریاد و به امید رسیدن ......

دلم یه چیزی می خواد که نمی دونم چیه ، یه کسی و دوست دارم که نمی دونم کیه

می خوام برم یه جایی که نمی دونم کجاست ، دلم برای چشمای یه غریبه تنگه ، برای

نگاه آشنای چشمای یه غریبه ، دلم می خواد باز خودم و یادم بره ، دلم می خواد نباشم

حل شم تو وجودش ، بودنم و بدم تا باشه نباشم که باشه ، فقط باشه نه مال من نباشه ،

فقط باشه ، دوسم نداشته باش فدای سرت شاید لیاقت ندارم من و بخوای ، چیکار کنم

که اون چشمای نازت یکم باهام مهربون بشه ؟...... ، که لااقل تو خوابم بیای ببینمت ،

که حداقل تو خیالام دوسم داشته باشی ، ......

مهربونم!...من عاشق نبودم ، تو عاشقم کردی ، من عاقل بودم ، عاقل عاقل .......... دل

نداشتم عوضش عقلم و بردی ، همه هوش و حواسم و نه فکر کنی دارم شکایت می کنم

من غلط بکنم ،... فقط یکم درد و دل .... آخه می دونی هیچکی غیر از تو نمی فهمه چی

می گم ،... هیچکی ، .. همه غریبه ان .... آره از تو هم غریبه ترن ، .....

همه مال جایی هستن که اگه من و تو هم نباشیم چیزی کم نمی شه ،.... فدای اونی که

دل مهربونت دستشه ، کاش همیشه مال خودت باشه ، کاش دلت و نشکنه ، کاش قدرتو

بدونه ، قدر نگاه نازتو ، قدر بودنتو ، کاش دلت و نشکنه ، من فدات بشم ،. دوست دارم

مال هر کسی که باشی آرزومه خوشبخت باشی ، الهی من فدای تو چیکار کنم برای تو؟

دیوونه ام دیگه ، ... تو ببخش تو ماهی ، تو تویی ، من که تو نیستم ، تو خیلی بالاتر از

اونی که بخوام این فکرار و کنم ، ........... تو کسی هستی که به من جون دادی زندم

کردی ... پس ....

چه زود امواج هراسان دیده ی چشمانت به ارامش دعوت شدند

چه زود بهار عشقت به خزان نشست و فروغ ابدی را خواهان شد

چه زود دلهره های جنگی گیسوانت از نوازشگر الاله های من دور شدند

چه زود پرتوهای نگاهم را به ذره ای محبت دیگری فروختی

چه زود قطرات باران سیلابم را به یخ مبدل ساختی

چه زود گلبرگ های قرارمان را با فوتکی به دست های مرجان اسمان سپردی

چه زود اشیانه عشقمان را با بهانه های نبودن کلوخ ویران کردی

چه زود فاصله ها خط دوری را جلوه گر شدند و از قدم ایستادند

چه زود گنجینه خاطرات مرا در سینه ام در دلت گرفتی و با بی رحمی بر زمین کوفتی

دیوار سکوت در مقابلم نقش بسته فقط با ۱ نگاه فقط با ۱ کلام این دیوار دردناک را از مقابل نگاههای من که هنوز انتظارت را میکشند تا تو ان را با نگاههایت ویران کنی تا بتوانم زیبایی چشمانت را نظاره کنم

نازنین جان نگاهم کن که نگاهت ارامشی ابدی در وجودم میگذارد

نازنین جان رعدوبرق چشمانم در حال زدن است نمی خواهی ان را با کلامی بارانی اش کنی

نمی خواهی این رعدوبرق را با صاعقه ی از چشمان مثل فرشته ات به چشمانم هدیه کنی

نازنین جان دیگر برایم طاقتی نمانده دیگر طاقت این همه دوری را ندارم